home      PGL PGL Lasy
Państwowe
  blog edukatora          blog leśniczego          skrzydlate myśli     

autor Jarek   data 2011-09-17

Wiewiórka lubi leśniczego

Ostatnie dni były bardzo intensywne, bo dwa harwestery wykonują trzebieże, a forwardery ustawiają wielkie stosy drewna. Większość to średniowymiarowe drewno S2a czyli dawna „papierówka" o długości 2,40. Wszystkie proste i zdrowe drewno jest sortowane i wybierane na sortyment S2b o długości1,80 metra. Wiele firm produkuje z niego materiał na małą architekturę ogrodową, która zwykle jedzie na zachód Europy.

 Jesień coraz śmielej barwi las. Jarzębiny czerwienią się koralowo, podobnie jak róże i głogi obsypane owocami. Klony przebarwiają się coraz śmielej, lipy i brzozy są coraz bardziej żółte, rudzieją też modrzewie. Coraz rudziej w lesie... Przekwitają wrzosy, schną paprocie, coraz więcej liści nabiera rudych barw. Codziennie też spotykam w lesie inną zwinną rudość.

To wiewiórki. Intensywnie gromadzą zapasy na zimę i uwijają się po lesie. Bardzo lubię te leśne baletnice i zawsze z wielką radością zatrzymuję się chwilę koło napotkanej Rudej Gracji. Tak o Florku, swojej oswojonej wiewiórce pisała poetka Maria Pawlikowska:

 

Drzewny pajacyk. Florek, wiewiórka

O oczach Włocha, a brzuchu Turka,

O uszach diabła, ruchach wariata,

Komik, filozof i akrobata

Zasiadał biorąc w szybkie obroty

Orzech buczyny – trójkącik złoty,

Ząb słonecznika, orzech laskowy

Lub włoski – większy od jego głowy –

I jadł, nadęty, pełen przesady,

Wyglądem swoim dając mi radę,

By w każdą czynność – choćby w jedzenie,

Kłaść przekonanie, zapał, natchnienie.

Krząkając, trenem szastając rudym,

Chodził w trop za mną. Nie znał obłudy...



 To doskonała charakterystyka tego uroczego zwierzątka. One także mnie lubią, bo spotykam je bardzo często i zbytnio się mnie nie boją, spoglądając na mnie czarnymi, figlarnymi oczkami. Poświęćcie im nieco uwagi podczas niedzielnego, leśnego spaceru. Wszędzie, gdzie są fragmenty liściastych lasów z gęstym podszytem można spotkać wiewiórki.

 

Gnieżdżą się w gniazdach większych ptaków lub własnych, przygotowanych samodzielnie sprytnymi łapkami. Dziuple służą im zwykle za schronienie i jako spiżarnie na zimę. W tym roku jest niezły urodzaj laskowych orzechów. Są pyszne i zdrowe.

Nazbierałem mały zapas, uprzedzając leśne rudzielce. Dla nich także wystarczy, bo tam gdzie ja nie dam rady wspiąć się po gibkich, leszczynowych pędach, wiewiórka uczyni to z łatwością. Wiewiórki zbierają  pilnie ulubione orzechy z leszczyn i chowają w różnych zakamarkach. Podobnie robią z różnymi nasionami, żołędziami. Są trochę roztargnione i często zapominają o swoich zapasach, pomagając w ten sposób leśnikom w odnowieniach naturalnych.

Zapomniane nasiona kiełkują i wyrastają z nich siewki drzew lub krzewów. To kolejny powód, żeby z wielką sympatią na nie spoglądać. Potrafią także samodzielnie suszyć grzyby, które zostawiają na słońcu nakłute na patyk lub włożone w rozwidlenie gałązek. Wiewiórki lubią też owoce. Nakryłem kiedyś rudą spryciarę, która porwała sprzed letniskowego domku apetycznego "goldena":



 

Dobrze, że miałem aparat przy sobie i zrobiłem jej sesję zdjęciową. Nie sprawiała wrażenia stremowanej i wdzięcznie pozowała, nie przerywając pałaszowania jabłka.Bardzo daleko skaczą z drzewa na drzewo, używając rudego ogona jako steru i spadochronu jednocześnie. Często przebiegają przez leśną drogę i skacząc na najbliższy pień przyglądają się spacerowiczom, strzygąc przy tym uszami zakończonymi zalotnymi pędzelkami i śmiesznie cmokając:

 Można je też spotkać na szosach biegnących przez las. Najczęściej jest to tylko ruda, smutna plamka na asfalcie... Uważajcie na nie proszę, podróżując jesienią samochodem drogami biegnącymi przez parki i liściaste lasy. Część z nich pada ofiarą ptaków drapieżnych i kun, które potrafią na nie polować. Większość wiewiórek ginie przez ludzi, pod kołami samochodów. Chrońcie i kochajcie wiewiórki, ulubione zwierzątka leśniczego.

 

Leśniczy Jarek - leśniczy@erys.pl 

 

 

 

 

 

  

Komentarze (2)

karkas 18.09.2011 16:46:31
\"sortyment S2b o długości1,80 metra.... materiał na małą architekturę ogrodową\" - widzę, że mamy tych samych odbiorców :)

Jarek 30.09.2011 19:22:26
Świat jest wbrew pozorom mały i pewnie w lasach robimy podobne rzeczy dla podobnych ludzi. Może nawet tych samych? Fajnie jest porównać \"jak to u nich a jak u nas\"... Z tego co widzę często tu zaglądasz. Jak oceniasz okiem leśnika? pozdrawiam. Jarek

Dodaj komentarz

Wpisz swoje imię
Twój komentarz
Wpisz kod z obrazka   
Zdjęcie CAPTCHA Odśwież obrazek

LOGIN

 

Kategorie

Zasady (27)
Leśnictwo (100)
Drzewa (38)
Zwierzęta (109)
Leśniczówka (157)
Technika (22)

Archiwum

2007 (44)
2008 (101)
2009 (92)
2010 (84)
2011 (101)
styczeń (6)
luty (10)
marzec (10)
kwiecień (9)
maj (9)
czerwiec (8)
lipiec (9)
sierpień (7)
wrzesień (8)
październik (9)
listopad (7)
grudzień (9)
2012 (103)
2013 (100)
2014 (78)
2015 (63)
2016 (60)
2017 (52)
Kanał RSS - nowy

 
 
Serwisy internetowe Lasów Państwowych wykorzystują pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję politykę prywatności
zamknij